Recyclaar Healix wijkt uit naar buitenland

De droom van een volledig circulaire fabriek voor het recyclen van kunststoftouwen en -netten uit de visserij en landbouw lijkt in Nederland niet langer haalbaar. Healix, de veelgeprezen Maastrichtse recycler, stopt de productie en zoekt een samenwerkingspartner in het buitenland.

Toen oprichter en ceo Marcel Alberts in 2022, samen met Frans Timmermans, de glanzende machines in Maastricht officieel opstartte, leek de toekomst rooskleurig. Met miljoenen aan subsidies en eigen investeringen, en een duidelijk doel – het omzetten van afgedankte netten en touwen in hoogwaardige grondstof – gold Healix als voorbeeld voor de circulaire ambities van Nederland.

Maar buiten de fabrieksmuren veranderde de wereld razendsnel. Energieprijzen stegen na de Russische inval in Oekraïne, loonkosten namen toe en tegelijk daalde de prijs van nieuw plastic. Olie en schaliegas maakten virgin plastics spotgoedkoop. “De prijs van nieuw plastic zakte van €2,20 per kilo naar 90 cent. Wij zaten rond de anderhalve euro,” zegt Alberts. “De lange rij klanten die circulair met ons wilden zijn, haakte af. Ze zeiden: we willen wel, maar zo worden we structureel duurder dan de concurrentie.”

Tijdelijke pauze werd definitieve beslissing

In november 2024 legde Healix de productie stil om een faillissement te voorkomen. Het bedrijf sprak toen van een “strategische pauze” en hoopte sterker terug te komen in 2025. Maar ondanks alle inspanningen om de fabriek technisch te optimaliseren, bleef de marktdruk te groot.

De herstart in mei van dit jaar bood weinig soelaas. Inmiddels is duidelijk dat de fabriek in Maastricht niet levensvatbaar is. “Morgenochtend moet ik dit aan mijn personeel vertellen,” zei Alberts in NRC.

Politieke teleurstelling

De pijn bij Healix is niet alleen economisch, maar ook politiek. Alberts rekende op regelgeving die recyclers zou helpen concurreren met virgin plastics. Zo lag er het plan voor een verplichte bijmenging van gerecycled kunststof vanaf 2027 en de taks op nieuw plastic vanaf 2028. Beide maatregelen sneuvelden echter in de laatste Voorjaarsnota. De uitkomsten van de Plastic Tafel, waar industrie en recyclers samen oplossingen aandroegen, bleken onvoldoende. “Voor ons en veel andere recyclers is het veel te weinig, veel te laat,” aldus Alberts.

Toekomst in het buitenland

In plaats van de stekker er definitief uit te trekken, kijkt Healix nu naar een verhuizing. Samenwerking in Zuid- of Oost-Europa, of zelfs Zuidoost-Azië, moet lagere loonkosten en energieprijzen bieden. Het bedrijf wil wel een kantoor in Maastricht behouden, voor productontwikkeling, marketing en verkoop.

De stap past in een bredere trend: de afgelopen anderhalf jaar gingen tien Nederlandse recyclers failliet en vertrokken er al twee naar het buitenland. Healix hoopt dat zijn circulaire missie daar wél kansrijk is.

“Als de overheid circulariteit echt belangrijk had gevonden, hadden ze moeten ingrijpen,” zegt Alberts. “En als dat niet zo is, had ik liever eerder geweten dat ik vijf jaar lang een luchtkasteel aan het bouwen was.”