Nederlandse designer maakt collectie met Jackie Jackson (van de Jackson Five)

Hoe breng je recyclaat aan de man? Door er iets heel chiques van te maken. Dat is in elk geval de manier waarop de Nederlandse meubelontwerper Robert Milder het heeft aangepakt – en hij heeft er de aandacht mee weten te trekken van Jackie Jackson van The Jackson Five. Niet de eerste de beste. Vorig jaar lanceerden ze hun eerste gezamenlijke meubel.

Milder begon in 2015 met duurzaam ontwerp, omdat hij vond dat er te veel bomen in meubels werden verwerkt: acht miljard ton per jaar. Hij verving het hout door plastic uit de zee en belooft zijn klanten om de meubels na hun levensduur terug te nemen, zodat hij de grondstoffen kan hergebruiken. Helaas (of niet) is dat nog niet gebeurd, want ook zijn oudste Van de Sant-meubels zijn nog zo goed dat de klant er liever nog even op blijft zitten.

Inmiddels is niet meer alleen het frame van gerecycleerd materiaal gemaakt. Spijkerbroeken,  polypres, recyschuim, het is allemaal in de meubels terug te vinden. “Mijn team en ik kijken rond in alle branches, op zoek naar materialen die wij kunnen toepassen in onze meubels. De vermalen spijkerbroeken, Metisse, zijn bijvoorbeeld gewoon een bestaand product voor de isolatiebranche. Wij maken daar dan een dempende laag van in de zitting.”

Ook gebruikt hij niet meer alleen gerecycleerd materiaal, maar eveneens allerlei biobaseds. Wol, paardenhaar, natuurrubber, het zit er allemaal in. “Het is voor mij echt gevaarlijk om in materialenbanken te kijken, want ik zie altijd dingen die ik wil gebruiken. Ook als het helemaal niet kan.”

Gewoon mooi

Milder kwam al in het begin van zijn ontwerploopbaan tot de conclusie dat hij meubels wilde maken die zo mooi en comfortabel waren dat de meerprijs van het gerecyclede materiaal er niet toe deed. “Ik wilde wegblijven uit de geitenwollensokkenhoek, en iets maken dat mensen gewoon kopen omdat ze het mooi vinden. En dan niet die paar bewust duurzame mensen, maar de mensen die eigenlijk niet om duurzaamheid geven. Want dat zijn de meeste. Dus als je die kunt bereiken, heb je een veel grotere afzetmarkt. En een veel groter duurzaam effect.”

In navolging van Elon Musk – “die is nu een beetje van het pad af, maar geen domme jongen”- maakte hij eerst ontwerpen voor het hoge segment, met de bedoeling om later ‘naar beneden te klimmen’. Dat is er nog niet helemaal van gekomen: een nieuw merk starten is nog niet zo eenvoudig. Milder heeft het eerst geprobeerd in de Verenigde Staten, wat niet wilde lukken.  “Het is het land van de pretentie. Maar niet op het gebied van recycling.”

Terug in Nederland, met de handen in het haar, besloot hij te auditeren voor Dragon’s Den, toen nog uitsluitend een Engels programma. “Ik reed door Londen met mijn meubel naast me en zag overal afval op straat liggen –  Londen is echt verschrikkelijk op dat gebied. Dus ik nam een foto en liet die zien aan de jury. Ik zei ‘dit is jullie probleem en dit hier is mijn oplossing’.  En toonde hun de stoel. Toen was ik binnen.”

Puzzelframe

Het realiseren van het eerste kunststof frame had nog wel de nodige voeten in de aarde. “Plastic heeft natuurlijk andere eigenschappen dan hout, dus je kunt het niet op dezelfde manier construeren. Ik heb toen bedacht om een frame als een soort puzzelstuk te maken. Het is hol, licht en hufterproof, je kunt onze meubelen van een gebouw af gooien en dan gebeurt er nog niks. Maar je hebt wel te maken met een traditionele industrie. Dus ik kwam met mijn leuke verhaaltje van ‘luister jongens, het kan allemaal anders’, maar dat vonden ze toch wel moeilijk. Terwijl, het proces van zo’n plaat maken is anders, maar het in elkaar zetten van de meubels is toch geen Rocket Science. We zitten niet in bij de NASA.”

Terugkopen

De kunststof plaat die Van de Sant gebruikt is zeker twee of drie keer duurder dan hout. En het productieproces is ook duurder. “Alleen, omdat we het hele meubel kunnen hergebruiken, kopen we het terug. Dus dan wordt het weer goedkoper. Maar dat snappen mensen toch niet helemaal, die circulaire gedachte. De wereld is nog niet zover. Ik heb op honderden events mensen gesproken, ook adviseurs bijvoorbeeld, maar het is heel moeilijk om hun mee te nemen op die reis.”

Nu bestaan er concepten waarbij afnemers producten min of meer huren. “Het probleem daarvan is dat alle financiële lasten dan bij ons liggen, want wij moeten investeren in alle meubels die wij ergens neerzetten. En er is geen enkele bank te vinden die daarover meedenkt.

“Daarom wil ik graag in de hotelindustrie naar voren knallen, want die moeten hun meubilair elke 5 jaar vervangen. Daardoor wordt er alleen al in die branche jaarlijks 8 miljoen ton meubels weggegooid. Dat maakt het een ideale markt om circulaire afspraken mee te maken. Wij kunnen de meubels na vijf jaar terugkopen. Daarover zijn we wel met resorts bezig in gesprek, maar dat is toch ook weer financieel lastig. Als wij vastleggen dat we dingen terugnemen, gaan mensen er namelijk vaak ook slordiger mee om, en dat wil je natuurlijk ook niet. Dan ga je weer extra bewegingen krijgen van je van je product.”

Hayvenhurst

Onlangs is er een interessante andere katalysator op Milder’s pad gekomen, want de chique, ronde ontwerpen die Van de Sant typeren, trokken de aandacht van Emily Jackson, de vrouw van Jackie Jackson, en in haar slibstream de aandacht van Jackie zelf. Die wilde zijn leven lang al een meubelcollectie ontwerpen en vond in Milder een design-soulmate.

“Toen mijn broers en ik de wereld rondreisden voor concerten, verbleven we in de meest fantastische hotels die je je kunt voorstellen. Ik keek dan vaak naar de lobby en het meubilair,” vertelt Jackie aan designwebsite Dezeen. “Ik bewonderde de mode, de meubels en het design. Ik wist niet hoe ik het zelf zou gaan doen, maar ik bleef er maar naar kijken – weet je, het was een droom.”

Emily: “Toen we ons huis in Las Vegas aan het verbouwen waren, bleken er maar weinig, zo niet geen, duurzame oplossingen voor je huis te zijn. We zagen dus dat er een gat in de markt was voor duurzame, luxe meubels. Ik hoorde toevallig over een Nederlands bedrijf dat duurzaam werkte en plastic uit de oceaan gebruikte voor hun frames. Dus nam ik contact met hem op en legden we de puzzelstukjes bij elkaar. Jackie heeft een passie en veel designideeën, dus laten we vooruitstrevend zijn en het op de juiste manier doen voor onze kinderen en de volgende generatie.”

Het merk is genoemd naar de straat waar de Jacksons vroeger in Los Angeles woonden. “Ik vond het een geweldige naam voor een bedrijf in duurzame meubels,” aldus Jackie Jackson.

De eerste ‘collectie’ kwam vorig jaar uit en bestond eigenlijk nog maar uit één meubel. Dit jaar zijn dat er dertien. En het trekt publiek als een dolle. Milder: “De collectie kwam toevallig net uit toen de film Michael ook in de bioscopen verscheen. We hadden de Jackson-fans hier op de stoep staan. Helaas kunnen die de meubels niet betalen, maar het creëert wel een buzz.”

Met Hayvenhurst richten Milder en de Jacksons zich in eerste instantie op de vermogende mensen in de wereld die duurzaamheid eigenlijk niet belangrijk vinden, maar die er wel graag over willen vertellen als ze een duurzaam meubel hebben gekocht. En dat zijn er veel. “Ik heb vroeger al eens vier stoelen verkocht aan een rijke New Yorker. Die staan in zijn ‘corner office’ en bij elke bezoeker keert hij zijn stoel ondersteboven om te laten zien hoe die in elkaar zit en van wat voor duurzame materialen hij is gemaakt. Maar aan het eind van de dag vliegt hij met de helikopter naar huis.”

Milder en de Jacksons gaan binnen Hayvenhurst wel accessoires uitbrengen die ook voor mensen met een kleinere portemonnee betaalbaar zijn. “Dat is om een lifestyle te creëren. Als dat op gang komt, komen we uiteindelijk bij meubelproducten die wel betaalbaarder worden. Maar dat kost tijd.” Om te beginnen willen ze volgend jaar misschien een clean up day organiseren. “Ik heb Emily en Jackie in het begin ook geadviseerd om een dag mee te doen met het opruimen van een strand in hun buurt. Vonden ze fantastisch! Dat soort activiteiten laat je voelen waar het echt om gaat. En hoeveel rotzooi er eigenlijk ligt.”

Zelf doen?

Op de vraag of Milder nog iets nodig heeft van de Nederlandse kunststofindustrie, zegt hij: “Ga niet zitten wachten op een opdracht, maar innoveer gewoon. Probeer dingen uit of praat met mensen die die een beetje gek zijn in hun bol. Uitvinders enzo. Vraag je af: wat kunnen we met z’n allen? En help ook om de klant verder te krijgen, want ik vond het altijd heel moeilijk om hierover  te communiceren. Wat moet ik nou zeggen, dat mijn meubels gemaakt zijn recycled plastic? Het eerste antwoord wat ik krijg, is dan ‘waarom kost die stoel zo veel?’

“De industrie kan zich ook afvragen op welk gebied het haalbaar is om wat meer geld vragen. En over welke producten je de controle kunt houden, bijvoorbeeld door ze terug te kopen.

“Verder: pak een product dat al bestaat en verandert dat. Zonder dat de mensen denken ‘wat een geitenwollensokkengedoe’, want heel veel mensen interesseert duurzaamheid helemaal niet. De klant hoeft niet eens te weten dat iets duurzaam is. Je wilt gewoon dingen maken die goed zijn, dan kun je de wereld denk ik wel veranderen. En dan is er ook gewoon goed geld mee te verdienen.”