Coalitieakkoord 2026–2030: wat betekent het voor de kunststof- en rubberindustrie?

Het Coalitieakkoord zet een duidelijke koers uit voor energie, innovatie en fiscaliteit in Nederland. Voor de kunststof- en rubberindustrie, zowel voor grote chemiebedrijven als het MKB, zijn de gevolgen divers en soms ambivalent.

Een van de belangrijkste punten voor de sector is het energie- en klimaatbeleid. Het akkoord voorziet in verlaging van kosten voor verduurzaming. Zo wordt de Indirecte Kostencompensatie (IKC) verlengd tot 2035, waardoor energie-intensieve bedrijven worden ontlast. Daarnaast komt er een speciaal budget om de elektriciteitsprijs voor de basisindustrie te verlagen, terwijl de SDE++-regeling — subsidies voor hernieuwbare energieprojecten — tot 2032 wordt verlengd.

Voor grote chemiebedrijven betekent dit een direct voordeel: lagere energiekosten kunnen hun concurrentiepositie behouden, terwijl het de investeringsruimte voor CO₂-reductie en elektrificatie vergroot. Voor het MKB opent dit de deur naar deelname aan collectieve energieprojecten en investeringen in groene technologie. Tegelijkertijd valt op dat de CO₂-heffing wordt afgeschaft, wat de prikkel tot diepgaande emissiereductie kan verminderen. Grote spelers kunnen hier strategisch op inspelen, maar innovatie in bijvoorbeeld circulaire processen kan hierdoor beperkt worden.

Stikstofbeleid

Het akkoord reserveert tot 2035 €20 miljard voor stikstofreductie, met focus op landbouw en natuur. Dit kan indirect gunstig zijn voor industriële locaties in stikstofgevoelige gebieden, bijvoorbeeld door stimulering van elektrificatie die NOx-emissies verlaagt. Toch blijft de uitvoering onzeker, wat kan leiden tot nieuwe verplichtingen of technische eisen voor productieprocessen en logistiek.

Innovatie en fiscaliteit

Op fiscaal gebied blijft het akkoord stabiel. Het vennootschapsbelastingtarief verandert niet, terwijl regelingen zoals de innovatiebox en WBSO behouden blijven en zelfs worden uitgebreid. Dit is belangrijk voor bedrijven die investeren in R&D, zoals bij de ontwikkeling van nieuwe polymeren, recyclingtechnologieën en biobased materialen. Het biedt zowel grote spelers als het MKB de mogelijkheid om innovaties financieel haalbaar te maken.

Arbeidsmarkt

Het akkoord voorziet in lagere sociale zekerheden en kortere WW-duur, terwijl de lasten op arbeid licht stijgen. Voor arbeidsintensieve mkb-bedrijven betekent dit hogere personeelskosten en mogelijke druk op de inzetbaarheid van medewerkers. Grote chemiebedrijven voelen dit effect minder, omdat zij meer flexibiliteit en schaalvoordelen hebben.

Een mix van kansen en uitdagingen

Voor de grote chemie- en energie-intensieve bedrijven biedt het coalitieakkoord vooral stabiliteit: lagere energiekosten, behouden fiscale stimulansen en mogelijkheden om te investeren in verduurzaming. Voor het MKB zijn er kansen op het gebied van R&D en deelname aan groene energieprojecten, maar tegelijkertijd blijven arbeidskosten en onzekerheden rond regelgeving een aandachtspunt.

Het akkoord schept dus een basis voor groei en verduurzaming, maar de industrie zal scherp moeten blijven op de uitvoering van klimaat- en stikstofmaatregelen en de effecten van arbeidseconomisch beleid. Vooral in het MKB kunnen deze factoren investeringsbeslissingen vertragen of juist nieuwe kansen scheppen, bijvoorbeeld in circulaire productie en recycling.